درباره بازگشت به خدا

چه فرقی دارد که نامم چیست. مخلوقی هستم از مخلوقات خدا. و به دنیا آمده ام در روزی از روزهای خدا؛ و روزی خواهد رسید که نه چیزی از این جسم خاکی باقی مانده است و نه نامی از این مخلوق برده میشود؛ الّا آنکه با لطف خالقی، برای مخلوقی قدمی برداشته باشی تا اگر مخلوق برای رضای خالق انجامش داده باشد باقی بماند.

اصلیتم به روستایی میرسد که هربار به علمای بزرگ آن می اندیشم خوشحال میشوم از اینکه شاید به آنها برسم و شرمنده از اینکه چه بد که سر سوزنی شبیه آنان نیستم.

گاهی خسته از روزگار، گاه خسته از خود و گاه خسته از زندگی، و آنگاه که دوباره لطف خدا شامل حالم میشود و بهتر است بگویم متوجه این لطف میشوم امید دارم به لطف و کرم و بخشش او که به خاطر میآورم نصیحت امیر مومنین را که تنها زمانی آرزوی مرگ کن که از مردن آسوده خاطر باشی.

مادری دارم که هرچه پیش میروم بیشتر و بیشتر از داده هایش به خود میبالم. از آموزه ها، از گذشتها. آنچه را که در عمل و سخن به من آموخت چراغی بود برای مسیری که هرگز ادعایی از پیمودن آن ندارم.

یادم دادند که آنچه عمل کنی هرقدر هم که خالصانه برای خدا باشد مهم نیست! آنچه نگه میداری و همراه خود میبری میشود توشه.

و هر روز که بر عمرم افزوده میشود بیش از پیش به دعای “انشاء الله عاقبت بخیر بشی” علاقه مند میشوم و بیش از پیش بر شنیدن و آمین گفتن بر آن مُصرّ.


و عاشق این بیان حضرت علی علیه السلام:

تَجَهَزوا رَحِمَکُمُ الله، فَقَد نودیَ فیکُم بِالرَحیل

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو