دعای وداع با ماه رمضان – میدونم، طولانیه، اما از امروز وقت بذاریم و خورده خورده بخونیم و جلو بریم. شاید یادمون بیاد چه ماهی رو داریم از دست میدیم – من حقیر رو هم دعا کنید

 اَللَّهُ مَّیا مَنْ لایَرْغَبُ فِى‏الْجَزآءِ، وَ یا مَنْ لایَنْدَمُ عَلَى الْعَطآءِ،
اى خدایى که در برابر احسان به بندگان پاداش نخواهى، و از عطا و بخشش پشیمان نمى‏گردى،
وَ یا مَنْ لا یُکافِئُ عَبْدَهُ عَلَى‏السَّوآءِ، مِنَّتُکَ ابْتِدآءٌ، وَعَفْوُکَ تَفَضُّلٌ، وَعُقُوبَتُکَ عَدْلٌ، وَ قَضآؤُکَ خِیَرَهٌ.
اى کسى که مزد بنده خود را بیش از عمل او مى‏دهى، نعمتت بى استحقاق به بندگان رسد، وعفوت تفضل، و مجازاتت عدالت، و قضایت عین خیر است.
اِنْ اَعْطَیْتَ لَمْ تَشُبْ عَطآئَکَ بِمَنٍّ، وَ اِنْ مَنَعْتَ لَمْ یَکُنْ مَنْعُکَ تَعَدِّیاً،
اگر بخشش کنى عطایت را به منّت آلوده نکنى، و اگر عنایت نکنى از باب ستم نیست،
تَشْکُرُ مَنْ شَکَرَکَ وَاَنْتَ اَلْهَمْتَهُ شُکْرَکَ، وَ تُکافِئُ مَنْ حَمِدَکَ وَ اَنْتَ عَلَّمْتَهُ حَمْدَکَ، تَسْتُرُ عَلى‏ مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ،
آن‏که تو را شکر کند شکرش کنى، در صورتى که خودت آن شکر را به او الهام فرمودى، و هر که تو را بستاید پاداشش مى‏دهى در حالى که آن ستایش را خودت به او تعلیم‏کردى، پرده مى‏پوشى بر آن که اگر مى‏خواستى رسوایش مى‏کردى،
وَ تَجُودُ عَلى‏ مَنْ لَوْشِئْتَ مَنَعْتَهُ، وَ کِلا هُما اَهْلٌ مِنْکَ لِلْفَضیحَهِ وَ الْمَنْعِ، غَیْرَ اَنَّکَ بَنَیْتَ اَفْعالَکَ عَلَى التَّفَضُّلِ،
وجود و کرم کنى بر آن که اگر مى‏خواستى از وى دریغ مى‏کردى، در صورتى که هر دو مستحق رسوایى و دریغ تو اند، امّا تو تمام امورت را براساس تفضل بنا نهاده‏اى،
وَ اَجْرَیْتَ قُدْرَتَکَ عَلَى التَّجاوُزِ، وَ تَلَقَّیْتَ مَنْ عَصاکَ بِالْحِلْمِ، وَ اَمْهَلْتَ مَنْقَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ،
وقدرتت را بر آئین گذشت مقرّر کرده‏اى، و با آن که با تو به مخالفت برخاسته بابردبارى روبرو مى‏شوى، و به آن که در حق خویش ستم کرده مهلت مى‏دهى، با صبر وبردبارى خود مهلتشان مى‏دهى
تَسْتَنْظِرُهُمْ بِاَناتِکَ اِلَى الْاِنابَهِ، وَ تَتْرُکُ مُعاجَلَتَهُمْ اِلَى التَّوْبَهِ، لِکَیْلا یَهْلِکَ عَلَیْکَ هالِکُهُمْ،
تابه حضرتت بازگردند، و در مؤاخذه عاصیان شتاب نمى‏کنى تا به توبه موفق شوند، تاهلاک شونده آنان بدون رضاى تو هلاک نشود،
وَ لایَشْقى‏ بِنِعْمَتِکَ شَقِیُّهُمْ اِلاّ عَنْ طُولِ الْاِعْذارِ اِلَیْهِ، وَ بَعْدَ تَرادُفِ الْحُجَّهِ عَلَیْهِ، کَرَماً مِنْ عَفْوِکَ یا کَریمُ، وَ عآئِدَهً مِنْ عَطْفِکَ یا حَلیمُ.
وتیره‏بختشان به نعمتت بدبخت نگردد مگر پس از قطع بهانه و بعد از اتمام حجت همه جانبه بر او، و این همه بزرگوارى و آقایى از عفو و گذشت توست اى بزرگوار، وبهره‏اى است از محبتت اى بردبار.
اَنْتَ الَّذى فَتَحْتَ لِعِبادِکَ باباً اِلى‏ عَفْوِکَ، وَ سَمَّیْتَهُ التَّوْبَهَ، وَ جَعَلْتَ عَلى‏ذلِکَ الْبابِ دَلیلاً مِنْ وَحْیِکَ، لِئَلاَّ یَضِلُّوا عَنْهُ،
تویى که بر بندگانت درى به سوى بخشش خود باز کرده‏اى، و آن را باب توبه نامیده‏اى، و بر آن درِ گشوده راهنمایى از وحى خود قرار داده‏اى، تا آن را گم نکنند،
فَقُلْتَ -تَبارَکَ اسْمُکَ-: «تُوبُوا اِلَى‏اللَّهِ تَوْبَهً نَصُوحاً عَسى‏ رَبُّکُمْ اَنْ یُکَفِّرَعَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ یَدْخِلَکُمْ جَنّاتٍ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهارُ،
پسخود – که نامت والا و مبارک است – فرمودى: «به سوى خدا توبه خالص و بى‏پیرایه آورید، باشد که پروردگارتان گناهان شما را محو کند، و شما را داخل بهشت‏هایى نمایدکه نهرها از زیر آن روان است،
یَوْمَ لا یُخْزِى اللَّهُ النَّبِىَّ وَ الَّذینَ امَنُوا مَعَهُ، نُورُهُمْ یَسْعى‏ بَیْنَ اَیْدیهِمْ وَبِاَیْمانِهِمْ یَقُولُونَ:
درآن روزى که خداوند پیامبر خود و آنان را که به او ایمان آوردند خوار وذلیل نمى‏کند، درحالى‏که نورشان پیش‏رویشان و از جانب راستشان روان است مى‏گویند:
رَبَّنا اَتْمِمْ لَنا نُورَنا، وَ اغْفِرْ لَنا، اِنَّکَ عَلى‏ کُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ.»
خداوندا نورمان را کامل کن، و ما را مورد مغفرت قرار ده، که تو بر هر چیز توانایى.»



متن کامل دعای چهل و پنجم از صحیفه سجادیه – وداع با ماه رمضان

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو