یَا مَنْ تَوَاضَعَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِعَظَمَتِهِ، یَا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِقُدْرَتِهِ، یَا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِعِزَّتِهِ، یَا مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لِهَیْبَتِهِ، یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مِنْ خَشْیَتِهِ، یَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِ، یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ، یَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِ، یَا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ، یَا مَنْ لا یَعْتَدِی عَلَى أَهْلِ مَمْلَکَتِهِ

ای کسیکه تمام موجودات در برابر عظمتش تواضع میکنند، ای کسیکه تمام موجودات تسلیم قدرتش هستند، ای کسیکه تمام موجودات بر هیبتش خضوع میکنند، ای کسیکه کوهها از ترس او شکافته میشوند، ای کسیکه آسمانها به امر او برپا شده‏اند، ای کسیکه زمینها به دستور او در جای خود مستقر گشته‏اند، ای کسیکه رعد و برق با هر غرّشش تسبیح او را میگوید، ای کسیکه بر مملوکان خودش ستم نمیکند

 

یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی یَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِی یَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ ضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی

 

ای ذخیره من هنگام سختی‏هایم، ای امیدم هنگام بلایایم، ای همدم من زمانیکه وحشت کرده‏ام، ای همراهم وقت تنهایی‏ام، ای صاحب اختیارم زمانیکه نعمت دارم، ای فریاد رسم هنگام غم، ای راهنمایم هنگام سرگردانی‏ام، ای سرمایه‏ام زمان فقرم، ای پناهم هنگام درماندگی، ای پشتیبانم هنگامی که پریشانم

 

یَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ یَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُ یَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ یَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُ یَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ یَا صَرِیخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ یَا مُعِینَ مَنِ اسْتَعَانَهُ یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُ

 

ای نگهدارنده‏ی کسیکه طلب پناه کند از گناه، ای رحم کننده بر کسیکه طلب رحمت کند، ای آمرزنده‏ی آنکه طلب آمرزش کند، ای یاری دهنده‏ی آنکه یاری خواهد، ای حافظ آنکه حفاظت خواهد، ای اکرام کننده‏ی از او بزرگواری خواهد، ای راهنمای هدایت خواه، ای فریاد رس آنکه دادرسی خواهد، ای پشتیبان آنکه پشتیبانی خواهد، ای فریاد رس فریاد خواه

 

یَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌ

 

ای آنکه در عهدش وفادار است، ای آنکه در وفایش پایدار است، ای آنکه در پایداری‏ش بلند مرتبه است، ای آنکه در عین بلنده مرتبگی نزدیک است، ای آنکه در نزدیکی دلسوز است، ای آنکه در عین دلسوزس گرامی است، ای آنکه در عین گرامی بودن ارجمند است، ای آنکه اوست در ارجمندی‏ش بزرگ، ای آنکه اوست در بزرگی‏ش بزرگوار، ای آنکه در عین بزرگواری ستودنی ست

 

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَبِّبُ یَا مُرَغِّبُ یَا مُقَلِّبُ یَا مُعَقِّبُ یَا مُرَتِّبُ یَا مُخَوِّفُ یَا مُحَذِّرُ یَا مُذَکِّرُ یَا مُسَخِّرُ یَا مُغَیِّرُ

 

خداوندا از تو میخواهم به نامت ای چاره ساز، ای راغب کننده، ای دگرگون کننده، ای آنکه [با آگاهی و رحمت] به تاخیر میاندازد، ای مرتب کننده و ای ترساننده، ای آنکه بر حذر میداری و ای آنکه به یاد می‏آوری، ای تسخیر کننده و ای تغییر دهنده

 

یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یَا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ یَا مَنْ لا یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَیْ‏ءٌ عَنْ شَیْ‏ءٍ یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ یَا مَنْ هُوَ غَایَهُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى هِمَمِ الْعَارِفِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى طَلَبِ الطَّالِبِینَ یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ ذَرَّهٌ فِی الْعَالَمِینَ

 

ای آنکه شنیدنی او را از شنیدین دیگر باز نمیدارد، ای آنکه کاری مانع او از کاری دیگر نمیشود، ای آنکه سخنی سرگرم‏ش نکند از سخن دیگر، ای آنکه درخواستی به اشتباه نیاندازد او را از درخواستی دیگر، ای آنکه چیزی حجاب او از چیز دیگر نشود، ای آنکه اصرار اصرار کنندگان او را به تنگ نیاورد، ای نهایت هدف مریدان، ای انتهای تلاش عارفان، ای پایان طلب طلب کنندگان و ای آنکه ذره‏ای در عالم بر او پوشیده نیست

 

یَا حَلِیما لا یَعْجَلُ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ یَا صَادِقا لا یُخْلِفُ یَا وَهَّابا لا یَمَلُّ یَا قَاهِرا لا یُغْلَبُ یَا عَظِیما لا یُوصَفُ یَا عَدْلا لا یَحِیفُ یَا غَنِیّا لا یَفْتَقِرُ یَا کَبِیرا لا یَصْغُرُ یَا حَافِظا لا یَغْفُلُ سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ

 

ای بردباری که شتاب نمیکند، ای بخشنده‏ای که بخل نمیورزد، ای راستگویی که خلافش عمل نمیکند، ای بزرگ بخشنده که ملول نگردد، ای غلبه کننده‏ای که مغلوب نگردد، ای بزرگ غیر قابل وصف، ای عادلی که هرگز ستم نکند، ای غنی از هر چیز که فقیر نشود، ای بزرگی که کوچک نگردد، ای حافظ که هرگز غافل نشود، ستایش از آن توست ای آنکه خدایی جز تو نیست، به فریادم رس، به فریادم رس و مرا از آتش جهنم نجات ده

 

 

 

این شب قدر یه شب قدر استثنایی بود. اونقدر استثنایی که انسان توی پوست خودش نمیگنجه. نمیدونم چقدر توجه کرده بودید، چقدر به مغفرت خدا امید داشتید و چقدر چون شب بیست و سوم امسالی رو فهمیدید که خدا آغوش باز کرده.

 

پیامبر اکرم سلام الله علیه فرمودند: خداوند تعالی در هر شب در ثلث آخر شب ملکی را بر آسمان زمین میفرست و در شب جمعه از ابتدای مغرب او را میفرست، و به او امر میکند که ندا دهد “آیا کسی هست چیزی بخواه و من به او بدهم؟ توبه کننده ای هست که من توبه اش را بپذیرم؟ استفغار کننده ای هست تا من او را بپذیرم؟”

 

امام صادق علیه السلام از زبان حضرت سجاد علیه السلام فرمودند: به درستی از در هر شب ماه رمضان در هنگام افطار خداوند هزار هزار (یک میلیون) از بندگان خود را می آمرزد و در شب آخر ماه رمضان به تعداد آنان که در کل ماه بخشیده است، میبخشد.

 

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: خدای تعالی در هر شبی از ماه رمضان سه مرتبه سئوال میکند “آیا درخواست کننده ای هست تا به او بدهد؟ توبه کننده ای هست که توبه اش را بپذیرم؟ کسی استغفار کننده هست تا او را بیامرزم؟”. در  شب جمعه ماه رمضان در هر ساعت (لحظه) هزار هزار از بندگان را میامرزد. و اما در شب قدر از ماه مبارک رمضان جبرئیل با مجموعه ای از ملائک بر زمین نازل شده و در خانه خدا بال خود باز میکند که شرق و غرب عالم را میگیرد. بر تمام آدمیان سلام میدهد. بر هر کس که ایستاده است نماز میخواند، بر هر کس که نشسته دعا میکند و استغفار میکند. جبرئیل و ملائک با او مصافحه میکنند و در امانشان میگیرند تا صبح بدون گزند به اعمال خود برسند. هنگام اذان جبرئیل ندا میدهد ای ملائک بر گردید (الرحیل، الرحیل). ملائک رو به جبرئیل سئوال میکنند خداوند متعال با حوائج امت این پیغمبر چه میکند؟ جبرئیل میفرماید خداوند تعالی یک نگاهی به اینها میکند در این شب و میامرزد اینان را.

 

دیشب (شب بیست و سوم رمضان) اونهایی که برای احیاء شب قدر بیدار بودن (۱) در ثلث انتهایی شب (۲) که شب جمعه (۳) ماه رمضان (۴) و شب قدر [که احتمال قدر بودنش از بقیه بیشتر هم بود] به درگاه خدا رفته بودند …

 

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو