یه زن میانسال، حدود ۶۰ سال!. حدود ۳۰ سال پیش شوهرش فوت کرده، البته وقتی هم زنده بوده نابینا بوده. وقتی شوهرش فوت کرده، سه تا دختر داشته با یه پسر (اگر درست در ذهنم مونده باشه). بعد از شوهرش ازدواج نکرده.
زندگی ش رو با دست فروشی و خرده کاری و … تا الان گذرونده. هرگز دست جلوی مردم دراز نکرده.
اما …
تمام بچه هاش بجز یکی! دانشگاه رفتن (با همون درآمد) و همه شون رو هم فرستاد خونه همسر. اتفاقا من دیدم روزی رو که دختر آخرش رو برد پیش حاج آقا و عقدش کرد. نشونه ش هم جعبه شیرینی بود که مونده بود روی میز حاج آقا  . عقدی ۴ نفره. خودش، حاج آقا، دخترش و داماد. اتفاقا به حاج آقا گفته بود پسر مومنی هست و حاج آقا هم تایید کرده بود.
و اما اون یکی که دانشگاه نتونسته بره! دختری حدود ۴۰ سال، فلج، دارای مشکل ذهنی که قادر به حرکت هم نیست.
این زن، با چنین درآمدی، با چنین وضعیتی، در این ۳۰ سال مثل یه مرد (عمرا مردها اینجوری نیستن) شب و روز کار کرده، لحظه ای ندیدم لبخند از لبش بیافته. همیشه راضی. با اونچنان احترامی باهات صحبت میکنه که وقتی پیشش میری فکر میکنی اونقدر بدون درد بوده که تا الان غم ندیده.
اتفاقا توی صندوق قرض الحسنه مسجد حساب باز کرده و اونجا پول میذاره، سپرده وقتی از دنیا رفتم برای دخترم که تو خونه س از این پول خرج کنید.
هر از گاهی میره سبزوار و زعفران و … میاره و میفروشه. اصلا اهل گرون فروشی یا فروختن جنس بد نیست. به دروغ به هیچ عنوان تبلیغ جنس ش رو نمیکنه و حتی نسیه هم بهت میده!!!
آشنایی رفته بود خونه ش، آخه این روزها پاش شکسته. بخاطر آدمی که زده بهش و نمیدونم در رفته یا نه. اما بیکار نیست تو خونه. باقالی گرفته از مردم و براشون پاک میکنه. نکته اخلاقی: اون دختر فلج که یه دستش کار میکنه، نشسته کنار مادر (بخونید نشسته بگید دراز کشیده!) و با اون یه دست داره باقالی پاک میکنه. سرعت پاک کردن حدود ۱۰-۲۰ دونه در ساعت!.
همین آدم، با تمام سختی زندگی، با تمام زحمت کشیدن ها، روز انتخابات خودش اومد رای داد، گفت اگه میشه یکی بیاد دخترم رو هم که مریضه بیاره که رای بده.

و اما ما …
در اولین سختی صدامون میره بالا،
به داشته هامون راضی نیستیم،
خونه مون باید فلان و فلان و فلان وسیله رو داشته باشه، وگرنه یه جای زندگیمون لنگه،
به هر دلیلی قیمتی تغییر کنه اولین کسی که غر میزنه ما هستیم، و انتخابات رو تحریم میکنیم، به دولت فحش میدیم، اگه ترمز نکنیم اونقدر ادامه میدیم که عکس خدا رو پاره میکنیم و به مادر خدا هم فحش میدیم،
مثل من اگه باشید تا دردی داشته باشید حرف از مرگ میزنید و آرزوی مرگ میکنید اما این آدم تمام عمر رو اینجوری زندگی کرد و همیشه لبخند زد و همیشه شکر خدا رو کرد،
ماشین زیر پای ما باید حتما فلان مدل باشه، چون حداقل حق ما کولر گازی ماشین است اما اون چرخ دستی ش رو همه جوره دوست داره و راضیه.

اینها رو همینجوری به ذهنم اومد و نوشتم، خودم رو، فقط خودم رو که مقایسه کردم، اونقدر شرمنده شدم که … و وقتی میبینم دیگران رو …




امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام:
(۱) أَلزّاهِدُ فِى الدُّنْیا مَنْ لَمْ یَغْلِبِ الْحَرامُ صَبْرَهُ، وَ لَمْ یَشْغَلِ الْحَلالُ شُکْرَهُ.
زاهد در دنیا کسى است که حرام بر صبرش غلبه نکند، و حلال از شکرش باز ندارد.

(۲) أَلاِْیمانُ عَلى أَرْبَعَهِ أَرْکان: أَلتَّوَکُّلِ عَلَى اللّهِ، وَ التَّفْویضِ إِلَى اللّهِ وَ التَّسْلیمِ لاَِمْرِللّهِ، وَ الرِّضا بِقَضاءِ اللّهِ.
ایمان چهارپایه دارد: توکّل بر خدا، واگذاردن کار به خدا، تسلیم به امر خدا و رضا به قضاى الهى.

(۳) «یَأْتى عَلَى النّاسِ زَمانٌ لا یَبْقى فیهِ مِنَ الْقُرْآنِ إِلاّ رَسْمُهُ وَ مِنَ الاِْسْلامِ إِلاَّ اسْمُهُ. مَساجِدُهُمْ یَوْمَئِذ عامِرَهٌ مِنَ الْبِناءِ خَرابٌ مِنَ الْهُدى. سُکّانُها وَ عُمّارُها شَرُّ أَهْلِ الاَْرْضِ، مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَهُ وَ إِلَیْهِمْ تَأْوِى الْخَطیئَهُ یَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ عَنْها فیها. وَ یَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ إِلَیْها. یَقُولُ اللّهُ تَعالى «فَبى حَلَفْتُ لاََبْعَثَنَّ عَلى أُولئِکَ فِتْنَهً أَتْرُکَ الْحَلیمَ فیها حَیْرانَ» وَ قَدْ فَعَلَ. وَ نَحْنُ نَسْتَقیلُ اللّهَ عَثْرَهَ الْغَفْلَهِ.»
مردم را روزگارى رسد که در آن از قرآن جز نشان نماند و از اسلام جز نام آن، در آن روزگار ساختمان مسجدهاى آنان نو و تازه ساز است و از رستگارى ویران. ساکنان و سازندگان آن مسجدها بدترین مردم زمین اند، فتنه از آنان خیزد و خطا به آنان درآویزد. آن که از فتنه به کنار ماند بدان بازش گردانند، و آن که از آن پس افتد به سویش برانند.
خداى تعالى فرماید: «به خودم سوگند، بر آنان فتنه اى بگمارم که بردبار در آن سرگردان مانَد» و چنین کرده است، و ما از خدا میخواهیم از لغزش غفلت درگذرد.

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو