مگر او چه گناهی داشت؟ مگر او چه کرده بود؟ غیر از این بود که همیشه از پشت پرده با شما سخن گفته بود؟ غیر از آن بود که پدرش، آنکه او را پیامبر خود می‏نامید، او را پاره تن خود لقب داده بود؟ مگر بارها نشنیده بودید که گفته بود: هرکه او را بیازارد مرا آزرده کرده و هرکه مرا آزرده کند خدا را آزرده است؟

هان؟ چه شد؟ شما که حکم اسلام را بلند میکردید که زنانی که شوهرشان در جنگ کشته شده اند را بگیرید تا تنها نمانند، غیر از این بود که به ظریف ترین نکات اشاره داشت، غیر از این بود که جلو مفسده را میگرفت و و و … اما شما با بهترین زنان عالم، آنکه خود معترفید که اول کسی که وارد بهشت میشود خود اوست، او که تنها ۱۸ سال داشت چه کردید. چه شد؟

او نه مانند علی بزرگان اعراب را کشته بود که بر فرق سرش زدند نه مانند حسن میخواستند کنار قبر پیامبر دفنش کنند که تیر بارانش کردند. و نه مانند حسین لشکر! کشی کرده بود که آنگونه کشتندش. او تنها پشت در ایستاده بود و گفت در را باز نمیکنم.

چه شد در را آتش زدی؟ چه شد که به در لگد زدی؟ نکند یادت رفته بود بر گوشش سیلی زدی؟

اگر دیدن گریه ها و چهره زرد علی اصغر حسین سربازانتان را تحریک میکرد که نجنگند و گلوی او را با تیر نشانه رفتید، مگر محسن علی صدایی داشت؟ چگونه شد که هنوز نیامده او را راندید؟

نه نه نه

اگر بر فرق علی زدید نه از دلیری ش بود

اگر حسن را جام زهر دادید و تابوتش را با تیر زدید

اگر سر حسین و اولاد و یاران حسین را بر نیزه کردید و ناموس ش را به اسارت بردید

همه از همان سیلی و همین لگد بود

وگرنه دیگر چرا خدا هم به حرف آمد که

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو