خیلی شنیده‏ها رو سنجیدم و نوشته‏ها رو خوندم تا دیدم، بله. این مرد با وقاهت تمام راست راست داره راه میره و انگار نه انگار. اول از همه خودش که اینقدر در سوء استفاده جا افتاده شده که کم نمیاره. دوم دیگرانی که رای اعتماد دادن و دست به استیضاح نمیبرن (که علت رو نمیدونم و منیتونم مطمئن انتقاد کنم). سوم احمدی نژاد که سکوت کرد. کاش کاملا سکوت میکرد که زبان به سخن باز کرد و در جلسه تودیع سید مهدی هاشمی و معارفه کردان حرفهایی زد.

این شخصیت، یعنی علی کردان وقتی صحبت از گرفتن رای اعتمادش بود، برای بیرون نرفتن همین حرفها صحبت از غیر علنی شدن جلسه شد. این آقا، یعنی علی کردان با این لیست از سوابق اجرایی اونقدر بی شرم هست که دست به انتشار مدرک خودش هم میکنه که البته میتونید غلطهای اون رو هم ببینید. دست از خجالت بر نمیداره و چند روز سایت منتشر کننده مدارکی که بر اثر مکاتبه با دانشگاه آکسفورد هست و نشون میده این شخص یعنی علی کردان دروغ میگه رو فیلتر میکنه. البته نیازی به بررسی اونجا نیست، چون اونقدر آبرو ریزی شده که خود دانشگاه آکسفورد اقدام به انتشار تکذیبیه میکنه و بصورت بین المللی آبروی ما رو میبره.

این آدم، (بگیم آدم یا نه؟) یعنی علی کردان، دست بردار نیست و حتی حاضر به استعفا نمیشه. با وقاهت تمام این آدم دروغگو میشینه در جایگاهی که قراره مسئولیت انتخابات کشور رو به عهده داشته باشه. و اونقدر باید کار مسخره بشه که دست تمسخر جلو بیاد و لینکها تولید مدرک بصورت آنلاین و رایگان هم دست به دست بچرخه. و البته بد نیست این را هم خودتان بخوانید و قضاوت کنید.

آره. دیگه سکوت نمیشه کرد. اینجا جایی نیست که مصلحتی در کار باشه، دوز و کلک و دشمنی گروهی باشه، کسی سعی داشته باشه با سوء استفاده خدمات دولت رو کمرنگ کنه که یا دفاع کنم یا سکوت. من، همونی هستم که اگر باز برگردیم به چهار سال قبل، با همون آدمها و حتی با همین دانسته های الان باز به احمدی نژاد رای میدم. چون مصالحی هست که دادن مملکت دست معین و رضایی و کروبی و هاشمی و … عین تکه تکه کردن گوشت هست که وضعی بدتر از الان بوجود میاد و البته و مسلما بدون فهمیدن مردم. بله مشکلات و … سر جاش. میدونم، میبینم و آگاهم. و ناحق هم نگیم و چشم نبندیم به خدمات و کارهای مفید که اونها رو هم میبینم و متاسفانه خیلیها به روی اونها چشم بستن. اما این مورد و مورد بعدی به هیچ عنوان جای سکوت نداره و باید مردم یک صدا با هم بگن. باید به گوش هم برسونیم و به هم بگیم تا موضوع مسکوت و مخفی نمونه و خود ما مردم باید کاری کنیم که دیگران خودشون باید میکردن.

نفر دوم، آدمی که نسبت به کارهاش بارها سکوت کردم. کسی که نمیتونستم هیچوقت راحت نگاهش کنم، آدمی که بارها به اطرافیانم گفتم در گفتار مراقب باشید، رحیم مشایی با وقاهت تمام حرف از دوستی با مردم اسرائیل میزنه. جایی که هیچگاه بعنوان کشور ندونستیم و هیچوقت نخواهیم دونست. آدمهایی که از اینور و اونور جمع شدن، گروهی که قوم برتر بودن اما بخاطر کارهاشون رانده شدن. حرف از  دوستی میزنه، نه تنها نمیگه اشتباه کردم بلکه ادامه میده و میگه اگر هزار بار دیگه باشه میگم. نه کنار میره و کنار میذارنش. اونقدر وقیحانه رو حرفش هست که آدم میمونه موضوع چی میتونه باشه. همین آدم، یعنی رحیم مشایی کارهایی میکنه که جای فراموشی نمیذاره. فکر میکنه همه مثل خودش ابله هستن، اونقدر که به آیت الله نوری همدانی درخواست ملاقات میده.

آره سیاست کثیفه (اون سیاستی که این شکلی میشه، نه خود سیاست بالفطره). اونقدر آدمهای خوب کنار کشیدن، اونقدر قوه قضاییه به سمت فساد و باند بازی رفت (نمیگم ۱۰۰ درصد اما درصدش مسلما پایین ۵۰ نیست) اونقدر رییس دانشگاه آزادهایی در مسند نشستن و به زور اطرافیانی که خودشون و فرزندانشون همیشه در راس بودن. اگر خودش نه، فرزندانش چاپیدن اونقدر که پالیزدار از فساد اخلاقی فرزندش میگه که با یه واسطه دیده بودن وضعیتی که در محل کارش ساخته بوده.

فکر میکنم اینبار اگر رحیم مشایی کنار نکشه مجبور باشیم طرح مرگ بر مشایی رو اول بصورت اینترنتی و اگر ادامه داد بصورت عمومی اجرا کنیم. (با توجه به صحبتهای امروز آقا در نماز جمعه و تذکرات ایشان طرح مذکور از اعتبار ساقط شد – جمعه، هجدهم رمضان سنه یکهزار و چهارصد و بیست و نه هجری قمری)

 

اما صادق علیه السلام میفرمایند: هیهات کذب من ادعی محبتنا و لم یتبرء من عدونا (هرگز چنین نیست؛ دروغ می‌گوید هر کس که ادعا می‌کند دوست ماست ولی از دشمن ما بیزاری نجوید – بحارالانوار: ج ۲۷، ص ۵۸ ، ح ۱۹)

 

و امیرالمومنین علی علیه السلام فرمودند: أَصْدِقَاؤُکَ ثَلَاثَهٌ وَ أَعْدَاؤُکَ ثَلَاثَهٌ فَأَصْدِقَاؤُکَ صَدِیقُکَ وَ صَدِیقُ صَدِیقِکَ وَ عَدُوُّ عَدُوِّکَ وَ أَعْدَاؤُکَ عَدُوُّکَ وَ عَدُوُّ صَدِیقِکَ وَ صَدِیقُ عَدُوِّکَ

دوستان تو سه گروهند، و دشمنان تو نیز سه دسته اند؛ اما دوستانت : دوست تو و دوستِ دوست تو ، و دشمنِ دشمن تو است، و اما دشمنانت : دشمن تو ، و دشمن دوست تو ، و دوست دشمن تو است. (نهج البلاغه – حکمت ۲۹۴)

فَمَن یُرِدِ اللَّهُ أَن یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ وَمَن یُرِدْ أَن یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقًا حَرَجًا کَأَنَّمَا یَصَّعَّدُ فِی السَّمَاءِ کَذٰلِکَ یَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ

آن کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه‏اش را براى (پذیرش) اسلام، گشاده مى سازد؛ و آن کس را که بخاطر اعمال خلافش بخواهد گمراه سازد، سینه‏اش را آنچنان تنگ مى‏کند که گویا مى‏خواهد به آسمان بالا برود؛ این گونه خداوند پلیدى را بر افرادى که ایمان نمى‏آورند قرار مى‏دهد

انعام آیه ۱۲۵

انشاء الله به گوش دیگران هم برسانیم

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو