آنگاه که در ته چاه، در تاریکی و نمناکی اسیر شدی. وقتی هیچکس حتی صدایت را نشنید و اگر شنید از سر ناراحتی تو را به سکوت فراخواند، چراکه صدای تو آزار دهنده اوست، طبق ذات دوباره روی تو سمت خداست.

در این دنیا آنگاه پیروزی که بدانی جز خدا کسی با تو نیست و جر او کسی دوستدار تو نخواهد بود. خدایی که می‌بیند، می‌شنود و تنها اوست که با محبتی بی نهایت واقعی با تو سخن خواهد گفت. خدایی که تو را هنگام گناه می‌بیند اما صبر میکند تا بازگردی و همیشه با آغوش باز تو را می‌پذیرد.

خدایی که از تو تمام کفرگویی‌ها را شنیده اما گوش‌هایش تیز است برای شنیدن نامش، صدا زدن از دل، کمک خواستن از او، و او، این خدای بی‌نهایت بدون آنکه به روی تو بیاورد آنچه را که گفته‌ای تنها می‌گوید بله بنده‌ام. با من بگو.

خدا، همان خدایی که هرگاه نیت کردی برای قدم گذاشتن در گناه، صدایت کرد، به یادت آورد و خطاب به بنده‌اش گفت: مگر قول ندادی که از شیطان تبعیت نکنی؟ در راه من قدم بگذار، این راه راست است.

و ما، این بندگان سیه دل، بی آنکه به روی خودمان بیاوریم که صدایش را میشنویم، قدم دوم را برمیداریم. تا آن زمان که به انتهای این راه بن بست نرسیده‌ایم ادامه میدیم و با دیدن دیوار دوباره آه‌مان بلند است و خدایمان را صدا میزنیم.

و چه نیک خدایی که باز آغوش باز میکند و میپذیرد و این شرم تا کی باید بین این دو نگاه باشد که نتوانیم خدا را آنگونه که هست ببینیم، بی آنکه دائم شرمگین از خود نباشیم و دوری آزارمان ندهد.

آری، وقتی دل را با قلم سیاه گناه کدر میکنیم، حتی دست به قلم نمیرود که بنویسد خدا. چه رسد به توصیف کوته‌نظرانه خودمان.

 

بهترین روزهای دنیا زمانی‌ست که بدانی تنها خدا است که با توست و تنها اوست که ماندنی است. تمام مدعیان عشق خواهند رفت و تو خواهی ماند و یک خدا. و بهترین لحظه زمانی است که سر بلند کنی و او را بخوانی و گرما آنچنان دلت را بسوزاند که گویی خدا در آغوشت گرفته، آغوشی که همه از تو دریغ کردند و تنها او همیشه برای تو کنار گذاشت.

 

و بهترین لحظه وقتی است که چشم ببندی و منتظر شوی تا جان را از این تن بکند و به سوی خود ببرد. و این آرزوی دلی است که تنها است

تنها

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو