فراموشت نشود

هرچه کنی به خود کنی، اگر کلاس درسی را با خدا برداری باید پای امتحانش هم بایستی. به این راحتی نیست که بگویی خدایا با تو میمانم و تمام شود. خیر

أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَ‌کُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ (عنکبوت – آیه ۲) آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: «ایمان آوردیم»، به حال خود رها می‌شوند و آزمایش نخواهند شد؟

پس وقتی روزی همه از تو تعریف میکردند به خود مبال و خوشحال مشو

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَ‌حْمَهً فَرِ‌حُوا بِهَا (سوره روم – آیه ۳۶) و هنگامی که رحمتی به مردم بچشانیم، از آن خوشحال می‌شوند

و وقتی سختی تو را فرا گرفت از نا امیدی بر همه چیز چشم نبند.

وَإِن تُصِبْهُمْ سَیِّئَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ إِذَا هُمْ یَقْنَطُونَ (سوره روم – آیه ۳۶) و هرگاه رنج و مصیبتی بخاطر اعمالی که انجام داده‌اند به آنان رسد، ناگهان مأیوس می‌شوند

اینکه روزی تو را می‌ستایند!!! و اینکه روزی تو را خار میشمارند دست خود اوست. یا از اشتباه خودت است و نتیجه گناهت، و یا ایام امتحان است و وقت آزمون

قُلِ اللَّـهُمَّ مَالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَن تَشَاءُ وَتَنزِعُ الْمُلْکَ مِمَّن تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَاءُ ۖ بِیَدِکَ الْخَیْرُ‌ ۖ إِنَّکَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ‌ (سوره آل عمران – آیه ۲۶) بگو: «بارالها! مالک حکومتها تویی؛ به هر کس بخواهی، حکومت می‌بخشی؛ و از هر کس بخواهی، حکومت را می‌گیری؛ هر کس را بخواهی، عزت می‌دهی؛ و هر که را بخواهی خوار می‌کنی. تمام خوبیها به دست توست؛ تو بر هر چیزی قادری

فراموشت نشود، هر بار امتحان را خراب کردی، دیر رسیدی، آنچه خواسته بود تحویل ندادی و بسیار خرابکاری‌هایی که کردی و خود میدانی، وقتی رفتی و گفتی، اتفاقا با گریه و ندامت گفتی، بخشید و گفت باشد، اما فراموش کردی و باز تکرار، تکرار، تکرار

وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ‌ دَعَوْا رَ‌بَّهُم مُّنِیبِینَ إِلَیْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَ‌حْمَهً إِذَا فَرِ‌یقٌ مِّنْهُم بِرَ‌بِّهِمْ یُشْرِ‌کُونَ (سوره روم – آیه ۳۳) هنگامی که رنج و زیانی به مردم برسد، پروردگار خود را می‌خوانند و توبه‌کنان بسوی او بازمی‌گردند؛ امّا همین که رحمتی از خودش به آنان بچشاند، بناگاه گروهی از آنان نسبت به پروردگارشان مشرک می‌شوند.

چه سخت است که با دلی سیاه بخواهیم سر کلاس خدایی بنشینیم که همیشه سفید مینگرد. سخت نمیگیرد، تندی نمیکند مگر آنکه خودمان ترک تحصیل کنیم. همیشه بر تابلوی در کلاس نوشته به روی همگان باز است.

اگر غیبت کنیم فقط جا مانده‌ایم و مردود شده‌ایم. برای او فرقی ندارند. دیگران میروند، امتحان میدهند و بالا میروند. خدا مردودی ندارد، شاید نمره کم بیاوری اما رد نمیکند.

مَّنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَیْهَا ۗ وَمَا رَ‌بُّکَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِیدِ (سوره فصلت – آیه ۴۶) کسی که عمل صالحی انجام دهد، سودش برای خود اوست؛ و هر کس بدی کند، به خویشتن بدی کرده است؛ و پروردگارت هرگز به بندگان ستم نمی‌کند

اما کسیکه سر کلاس خدا ننشیند و نخواهد که امتحان بدهد خدا کاری به او ندارد و میگذارد تا روز حساب نهایی. اما آنجا دیگر کارنامه را پخش میکند و دیگر جای اعتراض نیست.

فَذَرْ‌نِی وَمَن یُکَذِّبُ بِهَـٰذَا الْحَدِیثِ ۖ سَنَسْتَدْرِ‌جُهُم مِّنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ (سوره قلم – آیه ۴۴) اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب می‌کنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمی‌دانند به تدریج به سوی عذاب پیش می‌بریم

اگر اهل خدایی که درس را با خدا برداشته‌ای پس خدایی فکر کن و خدایی عمل کن. تمام سئوالات امتحان در همان کتابی که درس داده است آمده است. بخوان، فکر کن و با جان و دل بپذیر.

وَإِذَا قُرِ‌ئَ الْقُرْ‌آنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّکُمْ تُرْ‌حَمُونَ (سوره اعراف – آیه ۲۰۴) هنگامی که قرآن خوانده شود، گوش فرا دهید و خاموش باشید؛ شاید مشمول رحمت خدا شوید

کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْکَ مُبَارَ‌کٌ لِّیَدَّبَّرُ‌وا آیَاتِهِ وَلِیَتَذَکَّرَ‌ أُولُو الْأَلْبَابِ (سوره ص – آیه ۲۹) این کتابی است پربرکت که بر تو نازل کرده‌ایم تا در آیات آن تدبّر کنند و خردمندان متذکّر شوند

زود کنار نکش،‌ بعد از این همه مشکل با این خدا حتما گشایشی هم هست. کنار مرو و امید داشته باش.

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ‌ یُسْرً‌ا – إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ‌ یُسْرً‌ا (سوره شرح – آیات ۵ و ۶) پس به یقین با (هر) سختی آسانی است، مسلّماً با (هر) سختی آسانی است

نترس، گناه کرده‌ای؟ به استاد بگو، کلاس جبرانی دارد. قبول میکند و دوباره امتحان میگیرد.

قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَ‌فُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّ‌حْمَهِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ یَغْفِرُ‌ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ‌ الرَّ‌حِیمُ (سوره زمر – آیه ۵۳) بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

 

همه را گفتم؟ زیبا گفتم؟ دلنشین بود؟

اما چه کنم، من فراموش کرده‌ام. کسی هست مرا بیدار کند؟ گویا خودم را به خواب زده‌ام. خوابیده را امیدی هست اما خود به خواب زده را نه

اینچنین است که برای من مرگ دلنشین‌تر و خوش‌تر از زندگی است.

برایش لحظه شماری میکنم، مرا از دور شدن بیشتر از خدایم می‌رهاند

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو