آسمان گاهی آبی
آسمان گاهی تیره
آسمان گاهی ابری
وقتی آسمان آبی است خورشید میدرخشد، نور میدهد، گرم میکند
آسمان وقتی ابری است همه غمگین‌اند، همه جا بغض دارد، همه جا آماده گریه است، فقط منتظر اشاره‌ای است تا بگرید. وقتی میگرید هم خود سبک میشود و هم دیگران را زنده میکند اما
اگر زیاد بگرید این اشک سیل میشود برای دیگران که شاید غرقشان کند
اگر نگرید غمش همه را غمناک میکند و بغض‌ش همه را خفه
آسمان وقتی تیره است، سیاهی چیره، نور کمرنگ، سوز زیاد، دنیا تاریک و همه چیز غم‌بار.
آسمان وقتی تیره است همه منتظر رعد و خروش‌اند، منتظر صدای مهیب و بارش شدید. کسی دوست ندارد به آسمان نگاه کند. کسی به بغض ترکیده آسمان دل نمی‌سوزاند و به گریه پر از هق هق‌ش توجهی ندارد، فقط منتظرند تا تمام شود. ببارد و صدا کند و برود. کسی نمی‌پرسد از چه اینهمه پر شد.
اما همه این آسمانها زیبا هستند. چه آبی و چه ابری. چه تیره و چه روشن. آسمان زیباست چون بینهایت است. چه ببارد و چه بتابد، به همه میتابد و میبارد. بخیل نیست، رو برگردان نیست، دل بزرگ هست.
آسمان وقتی آبی است به لبخند همه لبخند میزند، به شادی مردم شاد است.
وقتی ابری است شاید بعضی بخندند و شاید برخی اخم کنند، اما او وسعتش را کم نمیکند. شاید دلش بگیرد اما باز گرچه گریه کند اما بر همه میبارد تا زنده شوند و تازه.
اما وقتی تیره است همه از او رو برگردانند، دلش میگیرد، رویش سیاه میشود، صدایش غرش کنان میشود. همه از او دوری میکنند، میترسند. شاید طوفان به پا کند اما باز میبارد. شاید تند ببارد اما باز بر همه میبارد. شاید سیلی بیاید اما میشوید و پاک میکند.
اما کسی در تیرگی او رحمتی نمی‌بیند و بر دردش نگاهی ندارد و بر غرش‌ش ترحمی.
وقتی تیره ای، تیره ای. کسی نمی‌پرسد چه شد، از کجا اینهمه جمع شد، از کجا اینهمه پر شد.
پس تیره نشو، آبی باشد، آبی آبی. اگر ابری هم شدی به نرمی ببار و نگذار تیره شوی.
تیره شوی و غرش کنی حق دارند که بترسند. باور کن حق دارند. غرش ابر ترسناک است، آنقدر که وقتی یاد آسمان هم بیافتد که غرش کرد بازدوباره ابری میشود.
آبی باش
ابری شدی آرام ببار و نگذار کسی از شدت بارش تو خسته شود.
غمگین مشو
آبی باش

Print Friendly
  • امام رضا علیه السلام فرمودند:


    لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا
    هیچ بنده‌ای به کمال حقیقت ایمان نمیرسد مگر این که در او سه خصلت باشد: 1- شناخت صحیح دین 2- تدّبر نیکو در امور زندگی و 3- شکیبایی در مصیبت‌ها و بلاها
    بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1
  • امام رضا علیه السلام:


    مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق، رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
    هر کس به رزق و روزی کم از سوی خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود
    بحـارالانـوار،ج 78،ص 357
  • امام حسین علیه السلام:


    لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
    حاجت خود را جز به یکى از سه نفر مبر: 1- به دیندار، یا 2- صاحب مروت، یا 3- کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد
    تحف العقول ، ص 251
  • جستجو